Za przestępstwo posiadania narkotyków przepisy ustawy o przeciwdziałaniu narkomani przewidują karę pozbawienia wolności do lat 3, w zależności jednakże od tego ile sprawca owego przestępstwa posiadał w chwili zatrzymania środków odurzających, wskazana kara jest przez ustawę modyfikowana.

W sytuacji bowiem, gdy przestępstwo posiadania narkotyków uznano za wypadek mniejszej wagi, wówczas sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku, w takim też przypadku, jeżeli przedmiotem czynu przestępnego były środki odurzające lub substancje psychotropowe w ilości nieznacznej, przeznaczone na własny użytek sprawcy, postępowanie może zostać umorzone również przed wydaniem postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia, jeżeli wobec sprawcy kara byłaby niecelowa ze względu na okoliczności popełnienia czynu, a także stopień jego społecznej szkodliwości.

Jeżeli jednakże przedmiotem czynu posiadania narkotyków była znaczna ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, wówczas sprawca podlegać będzie surowszej odpowiedzialności karnej, ustawa w takim przypadku przewiduje bowiem karę bezwzględnego pozbawienia wolności od roku do lat 10.

Zarówno w przepisach ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, jak i w regulacjach zawartych w Kodeksie karnym, na próżno szukać definicji „znacznej ilości środków odurzających”, która warunkuje wyższą odpowiedzialność karną za przestępstwo posiadania narkotyków, dlatego, aby określić w jakich sytuacjach z kwalifikowaną formą wskazanego przestępstwa mamy do czynienia, należy odnieść się do orzecznictwa sądowego w tym zakresie.

Zgodnie bowiem z wyrokiem Sądu Najwyższego- Izba Karna z dnia 1 marca 2006 r., sygn. akt: II KK 47/05, „Miarą „znaczności” (…) może być także stosunek ilości określonych środków do potrzeb jednego człowieka uzależnionego od tych środków. Jeżeli zatem przedmiotem czynu jest taka ilość tych środków, która mogłaby zaspokoić tego rodzaju potrzeby co najmniej kilkudziesięciu uzależnionych, to należy przyjąć, że jest tych środków znaczna ilość”. Z kolei w postanowieniu z dnia 16 lipca 2014 r., sygn. akt: III KK 208/14, Sąd Najwyższy stwierdził, iż „Dla przypisania oskarżonemu odpowiedzialności z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (…) nie jest konieczne dokładne ustalenie, ile substancji aktywnej (zabronionej) znajduje się w tabletkach i proszku. Chociaż substancje psychotropowe będące przedmiotem nielegalnego obrotu (posiadania) z reguły nie są czystym narkotykiem z uwagi na mogące się pojawić w procesie produkcji zanieczyszczenia, albo celowe dodawanie zwiększających masę tzw. wypełniaczy, to w toku postępowania w celu wydania prawidłowego orzeczenia nie zachodzi konieczność oddzielenia (w zależności od procentowej jakości narkotyku) innych substancji”.

W orzecznictwie sądowym bez problemu znaleźć ponadto można stanowiska, które znaczną ilość narkotyku utożsamiają nie tylko z faktyczną ilością posiadanego środka, lecz pod uwagę biorą również inne okoliczności. Zgodnie bowiem z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt: II AKa 182/06, „Z posiadanych przez oskarżonych 855 ml zasadowej amfetaminy można uzyskać 896 g narkotyku, to jest ilość znaczną, bo adekwatną 8.960 porcji, zatem wystarczającą do jednorazowego odurzenia prawie 9 tys. osób. Przy ocenie czy ilość narkotyku jest znaczna powinno się uwzględniać nie tylko masę wagową, ale także rodzaj narkotyku, oraz liczbę osób która może być jednorazowo odurzona. Nie będzie ilością znaczną ilość narkotyku miękkiego np. marihuany jak taka sama wagowo ilość narkotyku twardego”.

Z kolei w wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 lutego 2006 r., sygn. akt: II AKa 14/06, czytamy, że „Przy ocenie, czy ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych jest znaczna, należy mieć na uwadze nie tylko masę wagową (miligramy, gramy, kilogramy itp.) lecz również rodzaj narkotyków (twarde, miękkie) i ich szkodliwość dla organizmu człowieka oraz liczbę porcji, które można z niego sporządzić, a tym samym liczbę osób, która może być jednorazowo odurzona tym środkiem. Przy uwzględnieniu iż minimalna dawka aktywna amfetaminy wynosi 10 mg, zakwestionowane u oskarżonego 89,84 gramów amfetaminy, z której można sporządzić 8.984 porcje i taka liczba osób jednorazowo mogłaby ulec odurzeniu, należy uznać za „znaczna, ilość” substancji psychotropowej w rozumieniu przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (…)”.

Nieco odmienne stanowisko w omawianej kwestii zaprezentował Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 25 października 2006 r., sygn. akt: II AKa 205/06, wskazując iż „Sąd Apelacyjny nie akceptuje poglądu oskarżyciela publicznego (wyrażanego też w orzecznictwie Sądu Najwyższego i niektórych sądów apelacyjnych), że znaczna ilość narkotyku to taka, która może zaspokoić potrzeby kilkudziesięciu uzależnionych. Różnica zagrożenia sankcją karną między typem podstawowym a typem kwalifikowanym przestępstwa z art. 62 ustawy (…) o przeciwdziałaniu narkomanii wskazuje, że różnicując odpowiedzialność, ustawodawca założył, iż znaczna ilość narkotyków to taka, która wystarcza do sporządzenia co najmniej kilkunastu tysięcy porcji, ilość hurtowa. Nadmierne rozszerzanie pojęcia „znaczna ilość” środka odurzającego powoduje, że jednakowo kwalifikuje się zachowania sprawców, którzy przechowują stosunkowo niewielkie ilości narkotyku i osób, które dysponują znacznymi zasobami”.

Z uwagi iż również orzecznictwo sądowe nie jest jednolite w zakresie wykładni „znacznej ilości narkotyku”, ciężko jest jednoznacznie wskazać w jakim przypadku sprawca z całą pewnością dopuszcza się formy kwalifikowanej przestępstwa posiadania narkotyków. Niestety, ale wiele w takim przypadku zależeć będzie od przekonania sędziego w tym zakresie i jego uznania, zawsze jednakże w takim wypadku dobrze jest się posiłkować orzecznictwem sądowym.

Przestępstwo posiadania znacznej ilości narkotyków – art.62 ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *