O karalności posiadania narkotyków stanowią przepisy ustawy o przeciwdziałaniu narkomani, które za tego typu czyn przewidują karę bezwzględnego pozbawienia wolności do lat 3. Wskazanej karze będzie podlegać więc każdy, kto, wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe, i choć wskazany przepis nie jest zbyt skomplikowany w swym brzmieniu i raczej nie ma problemu z jego interpretacją, warto jednakże bliżej przyjrzeć się na czym dokładnie polega przestępstwo posiadania narkotyków.

Rozważania na wskazany temat przede wszystkim należy rozpocząć od wyjaśnienia terminu „posiadanie”, który jest kluczowy, aby danej osobie przypisać odpowiedzialność karną na gruncie uregulowań zawartych w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii.

Zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym w orzeczeniu Sądu Apelacyjnego w Szczecinie- II Wydział Karny z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt: II AKa 30/10, „Dysponowanie środkami odurzającymi związane z ich zażywaniem albo z zamiarem niezwłocznego zażycia przez osobę nimi dysponującą jest posiadaniem w rozumieniu art. 62 ust. 1 ustawy (…) o przeciwdziałaniu narkomanii”, z kolei w  postanowieniu z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt: III KK 423/12, Sąd Najwyższy- Izba Karna wskazał, iż „Z punktu widzenia dyspozycji art. 62 ust. 1 ustawy (…) o przeciwdziałaniu narkomanii (….) nie ma znaczenia fakt, że część z posiadanych narkotyków oskarżony zużył na własne potrzeby, ponieważ karalne jest każde władanie takim środkiem, bez względu na cel, dla jakiego miałby być on przeznaczony, a więc także związane z jego użyciem lub zamiarem użycia”.

Z powyższego zatem wynika, że odpowiedzialności karnej za przestępstwo posiadania narkotyków będzie podlegać każda osoba, która substancją niedozwoloną dysponuje, bez względu na cel dla którego weszła w posiadanie danego środka. W takim więc przypadku w sądzie na nic zdadzą się argumenty, że narkotyk, który osoba posiadała w chwili zatrzymania, był przeznaczony tylko na jej potrzeby, gdyż mimo wszystko wyczerpała ona znamiona wskazanego przestępstwa.

W tym miejscu warto jednak zwrócić uwagę na wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi – II Wydział Karny z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt: II AKa 192/13, w którym sąd stwierdził, że nie jest „posiadaniem” w rozumieniu przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, gdy kilka osób połączonych ścisłymi więzami osobistymi (np. rodzinnymi) prowadzi wspólne gospodarstwo domowe i jedna z nich sprowadza (wytwarza) przedmioty, których posiadanie jest prawnie zakazane, a pozostali domownicy tolerują to bez manifestowania fizycznych aktów władania, nie wykazując przy tym woli współdecydowania o losach tych przedmiotów. Posiadanie nie może być więc utożsamiane z samą tylko biernością, „znoszeniem” danego stanu rzeczy, bez uzewnętrznienia fizycznego „władania” określoną rzeczą.

Kolejną istotną kwestią od której uzależnione będzie popełnienie przestępstwa posiadania narkotyków jest ilość substancji zabronionej znalezionej u osoby zatrzymanej. W doktrynie i judykaturze nie budzi bowiem wątpliwości pogląd, iż nie można mówić o popełnieniu czynu z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, jeśli u zatrzymanego znaleziono jedynie śladowe ilości środków odurzających.

Powyższe zostało potwierdzone m.in. w wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt: II AKa 241/06, w której Sąd wskazał, że „art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zabrania posiadania środków odurzających bądź substancji psychotropowych, zatem posiadania przynajmniej jednej porcji takiego środka, pozwalającej na odurzenie człowieka.

Przepis ten nie ma zastosowania do sytuacji powstałej po „posiadaniu środka odurzającego”, a to – jak w tej sprawie – woreczka ze śladowymi ilościami białego proszku. „Ilość śladowa”, nikłe resztki, pozostałości po substancji psychotropowej nie spełnia cyt. znamienia posiadania owej substancji”, jeśli więc przy zatrzymanym znaleziono jedynie np. torebkę foliową po narkotyku, wówczas ta osoba nie popełnia wskazanego przestępstwa i nie będzie podlegać odpowiedzialności karnej, bowiem przedmiotem czynu polegającego na bezprawnym posiadaniu środków odurzających musi być co najmniej taka ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, która wystarczy przynajmniej na jednorazowe ich użycie przez jedną osobę w celach innych niż medyczne w dawce przyjętej czy uznawanej jako typowa dla danego środka odurzającego lub substancji psychotropowej.

Na czym polega przestępstwo posiadania narkotyków z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *